กีฬาปิงปองหรือที่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า " เทเบิลเทนนิส " นั้น   เมื่อมองดูเพียวผิวเผินดูเหมือนว่าจะเป็นกีฬาที่เล่นได้ไม่ยาก  เป็นที่นิยมกันในหมู่เด็กๆ ตามโรงเรียนซึ่งทุกคนก็คงเคยจะได้สัมผัสและเคยเล่นกีฬาประเภทนี้ในระดับชั้นมัธยมตั้นกันมาบ้างแล้ว    แต่แท้ที่จริงแล้วใครที่เคยเล่นจะรู้ว่าเป็นกีฬาที่เล่นได้เก่งยากมากเลยทีเดียว  ยิ่งลองดูผลงานจากนักกีฬาไทยในระดับนานาชาติแล้ว จะเห็นได้ชัดว่า นักกีฬาปิงปองของไทยยังไม่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติมากนัก  สาเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น

ธรรมชาติของกีฬาปิงปองนั้นเป็นกีฬาที่เร็วมาก  ลูกปิงปองจะเคลื่อนที่จากไม้ปิงปองจากฝั่งหนึ่ง ไปยังไม้ปิงปองอีกฝั่งหนึ่ง  ด้วยเวลาไม่ถึง 1 วินาที ด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่เคยวัดได้คือ ความเร็ว 180 กิโลเมตร ต่อ ชั่วโมง   แถมในขณะที่ลูกปิงปองกำลังลอยอยู่ในอากาศนั้น  ยังสามารถหมุนรอบตัวเองได้ทุกทิศทุกทางถึง 150 รอบ ต่อ 1 วินาที  อีกต่างหาก   และที่สำคัญเมื่อลูกปิงปองลอยมาด้วยความเร็วและความหมุนแบบต่างๆ นั้น  เราจะต้องตีลูกปิงปองกลับไปให้ได้ ด้วยการตัดสินใจไม่ถึงเสี้ยววินาทีอีกด้วย

นี่ยังไม่รวมถึงการเลือกใช้อุปกรณ์ ทั้งไม้เปล่า และ ยางปิงปอง ที่มีคุณสมบัติเฉพาะตัว  ซึ่งยางปิงปองมีให้เลือกมากถึง 5 ประเภท และยางปิงปองที่ใช้ยังต้องได้รับการรับรองมาตรฐานจากสหพันธ์เทเบิลเทนนิสนานาชาติ จึงจะสามารถใช้ในการแข่งขันได้  รวมทั้งต้องเลือกไม้เปล่าที่มีคุณสมบัติต่างๆ อีกมากมาย   ซึ่งอุปกรณ์ที่ใช้ทั้งหมดจึงต้องเหมาะสมกับสไตล์การเล่นและความถนัดของตนเองอีกด้วย